Deniz kenarına indiğimde herkes ve her şey de sustu sanki. Sadece dalgaları, martıları ve rüzgârı duyar oldum. Bulutların ardından sarı gri bir güneş topu denize vurmuş, açıklarda bir kano da o ışık selinden geçip gitmekteydi. Pırıltısından ilham aldığım bir sabah, ezgisiyle aşka kapıldığım müzikler, ağaç dallarının arasından gözüken mavilik, bu ışık deryasının içinde gölgeler yaratan… Read More deniz kenarında

Sabah Linkedin bildirileri arasında Ekim ayında kaybettiğimiz bir arkadaşımızın bugün doğumgünü olduğu da yazılıydı. Çok tuhaf oldum. Biz ayrılıp gidiyoruz bu dünyadan ve sosyal medya doğumgünümüzü kutlamaya devam ediyor. Çok korkunç değil mi?

Sarı ışığı yaktım. Kırmızı mumu da – hani elma kokulu olan. Müziğin sesini biraz kıstım, kendimi duyabilmeliyim – ama çok da değil. Sesler dinmezse de kötü, hiç yazamam o zaman. Duvardaki gölgeme baktım, ufacık bir izdüşümü bıraktım odada. Avizenin tavana vuran aksine, sonra da kitaplığa çevirdim bakışlarımı. Birbirinden farklı ne çok kitap ve okunmayı bekleyen… Read More Kırmızı mum, bir de o şarkı