• Hayata Dair,  Seyahat

    Sağanak

    Kısacık montla, üstelik şemsiyesiz, sağanağa yakalandığım o gün, turistliğe yediremeyip saçak altında duramamıştım. İlla görücem, gezicem diye hızlı adımlarla bir yerden diğerine giderken, sabahın o saatinde açık olan bir süpermarkete sığındım önce, sonraki durağım da burasıydı. İki şen garson ayakta, yağmurdan kaçanları cappuccino içmeye davet ediyor, kendi aralarında durmadan şakalaşıyorlardı. Pantheon’a girip çıkanları, havuzun önünde şaklabanca pozlar verenleri, panço yağmurlukları ile penguen gibi yürüyenleri, çığlık çığlığa bağırıp yağmurda eğlenen gençleri izlemiştim. Kahvem bitince yine duramayıp Pantheon’a girdim, bir kez de yağmurda gezeyim diye. O yüksek geniş kubbeden süzülen yağmur damlaları o kadar büyüleyiciydi ki. İstanbul’un sağanakları beni o güne götürdü işte.

  • Seyahat

    Roma, Kasım 2019

    Perşembe Gitmelere doyamadığım İtalya, canım benim, ben geliyorum… Sabah 11i 20 geçe inen uçağımdan okul çantamı tintin çekerek pasaport kontrole doğru yürüdüm. Hayatımda gördüğüm en boş sırayı fıldır fıldır dönüp üç dört kişi sonra memurun önündeydim. O da sağolsun, çat diye damgayı basıverdi, hoşgeldim İtalya’ya! Madem erkenden bitiverdi işlerim, e tek başımayım, bavulum da yok, taksiye binmesem diye düşündüm. Tren işaretlerini takip ederek diğer terminale geçtim ve 5 dakika sonra kalkacak trene biletimi alıverdim. Duyduk duymadık demeyin, Leonardo Express 32 dakikada Roma Termini’de olacak ve sadece 14 Euro. İstasyona geldiğimde içimde yine kelebekler uçuşmaya başladı. Bu şehri seviyorum. Güneşli, ılık bir havada, üzerimde sadece bir sweatshirt ile yürümeye başladım otele…

  • Seyahat

    Venezia Nilly

    Eylül ayı, sıcak bir öğleden sonra, yabancı bir ülke, bolca güneş, cıvıl cıvıl insanlar, turist kalabalıkları. Ben oracıkta bir mavi deniz olsam, adacıklar arasında mekik dokuyan teknelerden biri ya da süslü elbiseli bir gondolcu. Günler akıp gitse, havalar soğudukça sular yükselse, mavi yerine gri hatta karanlık renklere bürünsem; ama hep keyfim yerinde, öyle bir rahatlık içinde, bana bir de isim taksalar; Venezia Nilly 🥳

  • Seyahat

    o avlu

    Bir kapı, bir duvar, bir sürü kilit, bir demir kapı daha. Yeter ki o avluya, o yeşile, o bahçeye açılsın diyerek kaç kapı kapıyor, kaç duvar örüyoruz kimbilir. O avlunun güzelliği duvarların ardında gizlenmesinde mi?… Peki o sokaktan geçerken dönüp dönüp bakmamıza yeten merakımıza ne demeli… Gizem mi çekici kılan, ulaşılmaza yakın mesafesi mi… Belki de hiçbiri. Sadece soluklanacak bir bank arıyoruz sokaklarda, nereye çıktığı bilinmez onca yoldan sonra…

error: Content is protected !!