Ufak tefek bir kızdı. Kısacık kesilmiş saçlarını annesi iki yandan tokayla tuttururdu. Sırtında okul çantası, elinde beslenme kutusu, arnavut kaldırımlı sokağın diğer ucundaki eski okula yürürdü her sabah. İki abisi de ordan mezun olmuştu. Aslına bakarsan tüm mahallenin okuduğu tek okul da burasıydı. Bazı sabahlar, beslenme kutusunun ağırlığından yanına fazladan bir çörek koyduğunu anlayıp sevinçle annesinin boynuna sarılırdı. “Annneciiimmm….”