Cosmoturk'ten, Gönül İşleri

Dere Boyunda

En güzel günümüzü henüz yaşamadık. Bulutları ve yağmuru doya doya kucaklamadık daha. Yerçekimini yenmedik. En güzel güneş henüz doğmadı, en parlak yıldızları tutmadık. Yine de bir rüya gibi yaşadık, bir rüya gibi var ettik birbirimizi. En güzel anlar her andı. En güzel sözler gündelik sözler. Aradığımızı bulmak ve unuttuğumuzu hatırlamaktı.  Sadece elini tutarak ve sana… Read More Dere Boyunda

Share
Cosmoturk'ten, Gönül İşleri

Öpücük

Başını hafifçe eğip bana yaklaştığında kırlangıçlar kanatlanıyor şehrimden, gök alaca renklere bulanıyor gün doğumunda gibi. Öyle yumuşak öyle tatlı bir iç çekişle buluşuyoruz ki sesler ve gözler yitiyor, pencereler örtülüyor, görünmez duvarlar bizi gizliyor. Bitmesini istemez gibi baştan sararken en sevdiğimiz şarkıyı, içimizdeki gelgitlere kapılıyoruz – yükselen dalgalarda kaybolmaya hazır.  Benim başım dönüyor, sen elimden… Read More Öpücük

Share
Cosmoturk'ten, Gönül İşleri

Oysa Biz…

Yağmurla kar arasında yolları kapatan bir tek sendin. Rüzgârla martı arasında bulutlara takılan da ben. Yolumuz uzundu, erken çıkmıştık o yüzden. Ama gitmekle bitmiyor yol, bunu bilemedik. Aylardan Perşembe, günlerden Ağustos. Ben bir papatya kopardım. Sen bir vişne ağacı aradın. Sevmekti. Tatmaktı. Yaşamaktı dileğim. Ufka bakarak hayaller kurduğum bir gece seni rüyama aldım. Yanımdaydın, ellerin… Read More Oysa Biz…

Share
Cosmoturk'ten, Gönül İşleri, Hayata Dair

Kendi sağanağım

Araba kullanmanın en güzel yanı kafan attı mı basıp gidebilmek. Neresi fark etmeden, kimseye hesap vermeden, bazen sevdiğin yollarda bazen de bilmediğin sapaklara saparak gitmek güzel. O basıp gidişlerde de müziği sonuna kadar açıp avaz avaz şarkı söylemek. “Gücün var mı sevgilim, derin sularda inci tanesi aramaya… Cesaretin kaldıysa hâlâ benle aşktan konuşmaya…” Sağanak yağmur… Read More Kendi sağanağım

Share
Cosmoturk'ten, Hayata Dair, Şehr-i İstanbul

İstanbul’da Gece

İstanbul’da gece. Trafik nasıl olduysa dağılmış. Karanlığı seviyorum ve bu esintiyi. Gaza bastıkça kulaklarımda uğuldayan rüzgârın nefesini. Tuhaf ama hala senin parfümünü duyuyorum. Neyim var diye soruyor birileri. Belli bir sebebi mi var? Var; ama olmamalı, o yüzden konuşmayalım, diyorum. Gülüyorum çokça, olur olmaz şeylere gülüyorum bu aralar. İstanbul’da gece. Radyonun sesini açmışım. Adını bilmediğim… Read More İstanbul’da Gece

Share