İyi ki kız arkadaşlar var. Bayanlar, inanın sizsiz bu hayat çekilmez. Bir yaz akşamı Ortaköy’de, bir akşam Cadde’de, Rumeli Feneri ya da Akmerkez’de… Açık hava, sinema, kahvaltı ya da akşam yemeği, belki sadece kahve içimi… İyi ki varsınız ya. Bütün kızlar toplandık toplandık toplandık… Balıkçı’da rakı, roka, beyaz peynir ve kavun. Arka fonda eski Sezen… Read More Kızlar gecesi
İstanbul’da gece. Trafik nasıl olduysa dağılmış. Karanlığı seviyorum ve bu esintiyi. Gaza bastıkça kulaklarımda uğuldayan rüzgârın nefesini. Tuhaf ama hala senin parfümünü duyuyorum. Neyim var diye soruyor birileri. Belli bir sebebi mi var? Var; ama olmamalı, o yüzden konuşmayalım, diyorum. Gülüyorum çokça, olur olmaz şeylere gülüyorum bu aralar. İstanbul’da gece. Radyonun sesini açmışım. Adını bilmediğim… Read More İstanbul’da Gece
Geçen hafta, bu yazın en güzel akşamlarından birinde Haris Aleksiou aramızdaydı. Özellikle son bir senemin kaçış müziği, evde, işyerinde ve arabada dinlemekten bıkmadığım en güzel şarkıların yorumcusu, karşımdaydı bu sefer. Yazın en güzel akşamı dediğime bakmayın; yorgundum deli gibi, üstümü değiştirmeye vakit bulamadan işten çıkıp gelmiş, defterler kâğıtlarla yüklü çantamı taşımaktan, kazılı yollar sebebiyle gereğinden… Read More Bir Kadının Yüreği
Uzaklara gidesim var, diyorum. Ne keyifsizlikten bu sayıklama ne de uzaklarda aradığım bir şey var. Öylesine ağzımdan çıktı işte. Tanıdık sokaklarda gezinirken, bahar güneşi bulutlar arasında gizlenmişken, bir Pazar günü Sahil’de yürürken dile geldi bir şekilde. Caddebostan ana baba günü bu Pazar. Güneşi gören kendini dışarıya atmış. Torunu paten kayarken ağır adımlarla onu takip eden… Read More Neresi Bilemediğim
Tam tamına 4 saat. İnsanın aynı şehir içinde işinden çıkıp evine gitmek için 4 saat geçirmesi ne demek… Hele de yağış yok, kar yok, grev yok. Yok işte, hiç bir şey yok. Ama her yerde kaza, yerler toz duman, cam kırıkları, metal ve plastik parçaları. Gittikçe gerilen sinirler en sonunda kopuyor. Her bir telinde ayrı… Read More Dört Saat