Yüz, bedenin dili bazen, bazen de zihnin. Aynı yüzde bin bir ruh görüntü buluyor kimi zaman. Ve tek bir yüzde tüm hisler yok olabilir, belli mi olur… Aynaya bakınca gördüğünün altında bir sen daha var. Yüzünden gizlemeyi başarsan da içerde atılan bir çığlık var. Gözlerin tek bir noktaya bakarken aklın yüzlerce nokta arasında mekik dokur… Read More Yüz
İstanbul, bezgin, yağmura teslim bu sabah. Yataktan kalkmak çok zor, hele de günlerden Pazartesiyse. Yağmurluklar giyilmiş, arabalar birbirine girmiş, insanlar oradan oraya koşuşturuyor. Bazen laboratuar fareleri gibi labirentler içinde kaybolduğunuzu ve bir parça peynirin etrafında deli gibi dolandığınızı görüyor musunuz siz de? O bir parça peynir, kimi için ekmek parası, kariyer diyeti, kimi için diploma… Read More Yağmur Kara Dönerken
Puslu bir gün ortası, Beşiktaş motoruna yetişme telaşıyla koşturuyorum yine. Bazen kendime soruyorum, neden her yere koşturmak zorundayım, neden hep bir telaş, alelacele işlerim… Tatile çıkarken bile ağır ağır, günler öncesinden bavul hazırlayamıyorum; hep son saatlerde bavula tıkıştırılan birkaç parça eşya. Hayatı ağırdan alan insanlara imreniyorum çoğu zaman; ama normal yürüyüş tempom bile bu kadar… Read More İki-bin-dokuz
Kırmızı oldum, tutkuyla adaş, aşık oldum dopdolu. Yerini dolduramayacağım boşluk oldu, adı kara delik. Acıtan sevdalarla yaşadım, bu da kara sevda. Turuncuydu gelecek, capcanlı, enerjik, umut dolu. Bir şarkı mırıldanırken ve arabada dans ederken buluyordum kendimi. Öyle delidoluyduk ki papatyalar toplar gibiydim sabahları. Sarıydım. Lüle lüle saçlarıyla ilkokul öncesi örnek kız çocuğu. Bir sarı gömleğe… Read More Gökkuşağım
Yeniden dedim, yeniden dinleyelim mi… Bir şey anlatır gibi bu şarkı, ne olur bitmesin, perde kapanmasın bu sefer. Yazın yeşil yaprakları beni eve çağırmasın. O zaman genç olmak da güzeldi hani ve dünyaya daha yakındık. Evet beni çağırıyor, bizi çağırıyor yapraklar, zaman çıkmazlarında dans ediyoruz yine. Dönme vakti gelse de yeter ki bu şarkı çalsın,… Read More Yazın Yeşil Yaprakları