Cosmoturk'ten, Hayata Dair, Seyahat

Boston’dan Dönüş

Güzelim Boston Public Garden’dayım yine. Ördekler, sincaplar ve bazı ağaçlarda gördüğüm kıpkırmızı yapraklar. Yine huzur. Yine salkımsöğüdün orda banktayım. Yürüdükçe canlanan anılar ve içimden geçen karışık hisler. Boston Common’a yürüdüm. Parkın başında ileriden gelen bisikletli abiye bakarken o da bana bakar oldu, gülümsedim bir yabancıya. Yadırgamasız doğallıkla hem de. Selam verdim. Quincy Market ve State… Read More Boston’dan Dönüş

Share
Cosmoturk'ten, Hayata Dair

Zaman ve Yıldızlar, Bu Gece

Zaman mı yıldızlar mı az bu gece. Avuntularımız mı bizi ayakta tutan yoksa bizi taşıyan ayaklar mı yükümüzü çeken yıllardır… Anlamadığım sorular, cevaplayamadığım telaşlar içinde kayboluyoruz. Dağların gerisinde bir yer olacaktı, bir bakıp gelsek, belki aradığımız ordadır, ne dersin… Bir koşu gideriz, bir nehir çizeriz yeşil çayırlarda, vadilerde koşuşan keçiler ve bacasından duman tüten üçgen… Read More Zaman ve Yıldızlar, Bu Gece

Share
Cosmoturk'ten, Gönül İşleri, Hayata Dair

Bir Kadının İç Sesinde

Bir gözyaşı gibi mi, ağlamak gibi mi içindeki kırıkların hissettirdiği… Kalın ve yüksek duvarlı surlarının ardında bir köşede dizlerini kendine çekip başını dizlerine gömmüş bir kız çocuğu gibi mi… Kadın her yaşta bir kız çocuğu olabilir mi, yoksa yüreği henüz kararmadığı ve katılaşmadığı için mi bu hassas duruşu… Bir kale gibi durur ya bazen kadın,… Read More Bir Kadının İç Sesinde

Share
Cosmoturk'ten, Hayata Dair

Gözde çıkar dostlarına

Ne olursa olsun, dobralığı seviyorum. Bu ne kabalık demek, ne bencillik, ne de vurdumduymazlık. Dürüstçe konuşmak demek bu. Ne başkalarını ezerek ve küçümseyerek, ne kendini boş yere yücelterek, ne kendinden ödün vererek, ne de kimseye yaranmaya çalışarak… Dobralığı seviyorum. İçinden geleni açık ve yüreklice söylemeyi. Yürekli olmadıktan sonra nasıl bir hayat sürer insan… Korkuyla mı… Read More Gözde çıkar dostlarına

Share
Cosmoturk'ten, Hayata Dair

Yüzyıllık Yalnızlık

Gabriel Garcia Marquez’in “Yüzyıllık Yalnızlık” romanına ısınmam zaman aldı. İlk başlarda, sayfaları ardı ardına deviremedim bir türlü; ama hiç beklemediğim bir anda içine çekiverdi sözler ve nasıl olduğunu bilmeden bitiriverdim. Birkaç cümleyi not etmişim kenara. Onlardan birine denk geldim geçenlerde ve ister istemez bu satırları yazarken buldum kendimi. “Bu koşullar altında bile Aureliano ile Fernanda… Read More Yüzyıllık Yalnızlık

Share