Hayata Dair,  Şehr-i İstanbul

Bu akşam, sahilde günbatımı

Bugün, biri beni hayal kırıklığına uğrattı. Herhangi bir sebepten, herhangi biri; ama verdiği tepki hem haksız hem gereksiz. Öyle bir gündü.

Bu akşam, sahilde yürümek terapi gibi geldi. Önce sarıydı gök. Kuşlar havadaydı, etraf aydınlıktı, Adalar daha mavi, deniz koyu laci, çimler yemyeşildi. Bisiklete binenler vardı ve paten kayanlar.

Güneş hepten inerken sarılar turuncuya döndü ve pembeler ortaya çıktı. Denizde hafif bir kıpırdanma oldu, sonra dalgalar çoğaldı. Sanki güneş giderken son ışınlarıyla birlikte denizden de bir parçayı kendine alır gibi, kabardı sular, deniz yükseldi, kayalıklara çarptı ve geri çekildi. Ben de seyre daldım öylece, yürürken oturdum, daha çok dinledim. Öyle güzeldi öyle sessiz öyle dingin öyle doğaldı ki her şey.

Hayal kırıklığını unutturdu, tasalanmayı unutturdu.

Turuncular çoğaldıkça, denize güneşten bir tutam düştü sanki. Denizin yarısı bir renk, yarısı başka renk oldu. Uzun bir yol aydınlandı, dalgalar o aydınlıkta yürüdü. Ben kayalıklarda otururken, insanlar arkamdan geçip giderken, zaman sonsuzdu. Bugünle vedalaşmak adeta ayindi, benim gizli terapim, varoluşum, sebebim. Bütün mevcudiyetimle, tam olarak burada, kalbim güm güm, nefesim dingin ve gözlerim apaçık, adeta tek bir anı kaçırmak istemez gibi bakakaldım.

Hayretle, sevgiyle, ümitle bakakaldım giden güne. Hüzünsüz, telaşsız, pişmanlık bilmeden, içimde büyüyen bir sevinçle, güzel bir neşeyle üstelik, seyre daldım…

Kalkıp yürümeye devam ettiğimde de, attığım her adımda renkler biraz daha değişiyor, turuncular kırmızıya, açık maviler, gece mavisine dönüyor, aydınlık yerini alacakaranlığa bırakıyordu.

Sahile atılmış minderlerde, çay bahçesinde oturanlar sadece birer gölge oldu. Önlerinde az öncekine göre daha durgun bir deniz, ayaklarının dibinde kumlara vuran bir başka deniz. El ele tutuşmuş çiftler vardı; kumlara oturmuş sevgililer, katlanır sandalyeleriyle gelenler ya da çimlere yayılanlar. Hepsi birer gölge, renkler koyulaşırken iyice karanlığa gömüldü. Siluetler silindi, mimikler görülemez oldu.

Biraz daha yürüyüp geri dönüşe geçtiğimde, bu sefer gökte asılı kalmış kocaman bir top gibi ay çıktı karşıma. Elimi uzatsam tutarım sandım; çatılardan tırmanıp çıkılır gibi, o kadar yakındı ki tüm sokak lambaları sönse o dünyayı aydınlatabilecek gibiydi.

İyi geceler derken Ay’a, tüm günün karmaşası çoktan silinmiş, gelecek aydınlanmıştı.

 

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (1 vote cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +2 (from 2 votes)
Bu akşam, sahilde günbatımı, 10.0 out of 10 based on 1 rating
Be Sociable, Share!
Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

error: Content is protected !!