Sabah Linkedin bildirileri arasında Ekim ayında kaybettiğimiz bir arkadaşımızın bugün doğumgünü olduğu da yazılıydı. Çok tuhaf oldum. Biz ayrılıp gidiyoruz bu dünyadan ve sosyal medya doğumgünümüzü kutlamaya devam ediyor. Çok korkunç değil mi?

Sarı ışığı yaktım. Kırmızı mumu da – hani elma kokulu olan. Müziğin sesini biraz kıstım, kendimi duyabilmeliyim – ama çok da değil. Sesler dinmezse de kötü, hiç yazamam o zaman. Duvardaki gölgeme baktım, ufacık bir izdüşümü bıraktım odada. Avizenin tavana vuran aksine, sonra da kitaplığa çevirdim bakışlarımı. Birbirinden farklı ne çok kitap ve okunmayı bekleyen… Read More Kırmızı mum, bir de o şarkı

Çöp kamyonu apartmanın önünde durduğunda akşam saat dokuza geliyordu. Otobandan geçen bir ambülans sesiyle irkildim aynı anda. Sabahtan akşam yatana kadar hiç bitmiyordu bu sirenler, her gün daha çok siren sesi, her gün daha çok endişe. Kalkıp camdan dışarı baktım. Çöp konteynırında plastik arayan kadınla çocuğunu hatırladım. Beş altı yaşlarında, sıska bir çocuk, elleri ceplerinde,… Read More akşam saatleri