Tiyatroya gitmeyi severim. Fuayede arkadaşları beklemeyi, oyunun broşürüne göz atıp oyun panosuna asılı afişlere ve fotoğraflara bakmayı, oyuncuları bir yerlerden tanımayı, salona geçip koltuğuma yerleşerek oyunun başlamasını beklemeyi, oyunun sonunda ayağa kalkıp her oyuncunun gözlerinin içine bakarak (bazen yaşlı gözlerle de olsa) gülümseyerek alkışlamayı… Tiyatro izlemeyi çok severim. Oyuncuların mimikleri, ses tonları, vurguları, sahnede duruşları,… Read More Tiyatro Gişesindeki Görevli

Bir zamanlar… diye iç geçirdim. Öyle zamanlar da vardı. Daktilonun sesi, saman kâğıdının unuttuğum dokusu, sofraların düzeni, eşlerin birbirine kol kanat germeyi görev bilmesi, tasaya zora tahammül etmesi, aza kanaat getirmesi, çoğu takdir etmesi… Bir zamanlar, içten gülümsemesini eksik etmeyen tatlı insanlar vardı sokaklarda. Çarşıda pazarda ayaküstü sohbete tutuşan, iyi günde kötü günde komşusunu arayan,… Read More Devrim Arabaları