Dönüşümün önünde hiçbir şey duramıyor. Buna ne toprak ne su ne hava itiraz ediyor de bir tek biz, insanlar. Şu yarım saat içinde bile ne çok değişti, denizin rengi, rüzgârın sesi, dalgaların hızı, aydınlık ve gölge, kırlangıçlar ve eşekarıları, beyaz kelebekler ve kertenkeleler hepsi gelip geçti. Bizim için güzeli çirkini var hepsinin, beğendiğimiz beğenmediğimiz, sevdiğimiz… Read More dönüşüm
Bir gün batımını daha sensiz izledim. İlk kez olmuyor bu, o yüzden söylemedim. Son kez de olmayacaktır, buna da eminim. Pek o kadar dip dibe ilişkiler aradığımdan da değil Ama bir kez daha güneş battı ve yanımda değildin. Ne sitem ne kinaye, olduğu gibi gerçek işte. Biliyorum aynı şey değil, benim baktığımla senin baktığın, senin… Read More bir günbatımı daha
Bazı şeyleri fotoğraflayamıyorsun. Sadece makinenden ya da senin fotoğraf becerilerinden de kaynaklanmıyor üstelik. O yaşadığın kare aynı şekilde sığmıyor hiçbir kadraja. Belki gözbebeklerine birer mercek yerleştirsek ya da kalp atışlarını kaydedebilsek. Hislerinin sözlüğü olsa elimizden; tutsak ellerinden, sıcaklığını hissetsek ve kulakların olsak tabii ki – tüm sesleri biz de duysak – ve sonra o an… Read More Fotoğraf
Sanki bir ressam her gün batımında paletinden farklı bir renk çıkarıyor ve göğe boca ediyor gibi… O renkler bulutlardan, kuşların kanadından, rüzgarın ellerinden kayıp ağaçların, nehirlerin ve sevgililerin üzerine yağıyor. Sarıyla turuncusu maviyle grisi birbirine karışıyor. Öyle bir geçiyor ki zaman, gün geceye doğuyor. Öyle bir özlüyor ki insan, şehirler hep sen kokuyor.
Günlerden Pazartesi, gönüllerde tatil havası. Papatyalar, çayır çimen ve özlediğim diğer şeyler …