Belki uzun, belki kısa, az mola, çok sıcakla seyahat. İlk kez geçtiğim rotalar, yemyeşil tepeler, yol kenarlarında lavanta ve günebakan, yükseklerde rüzgar gülleri… Mavi bir gök ve tül gibi beyaz bulutların altında herşey en doğal halinde, olması gerektiği gibi
Bir sokaktan bir sokağa, yokuş yukarı çıktığın öğle sıcaklarından sonra elbet bir akşamüzeri ya da günbatımı karşılardı seni.Bir serin avlu, taş bir ev ya da güzel bir bahçede mola verirdin.Penceresinden hayatı izlediğin bir kasaba, pazar torbasıyla evden çıkan nineler, sahiplik ettikleri sokak köpeklerine isim koyan çocuklar, zamanlı zamansız öten horozun kısık kesik bozuk sesi… Yol… Read More Urla
Bu koca koca binalarda birer Gregor Samsa olmaktansa, rengarenk çatılı bi Legoland’de, yüzünde sabit bir gülümsemeyle gezinen mini bir figür olmayı istemek
İş günü de olsa öyle bi hafif olsak ki şıpır şıpır dalga sesi, üfür üfür Ege rüzgarı…
Kadehimi tatil dönüşü İstanbul sendromunu doyasıya yaşayanlara, trafikte saatleri tüketenlere, sıcak ve nemden nefes nefese yapış yapış kalanlara, beyni tatilde yavaşlamaya bu kadar alışıp geceden sabaha yine aynı tempoya dönmesi beklenenlere, denizin mavisini dalganın sesini ve iyot kokusunu şimdiden özleyenlere kaldırıyorum 🙂