Bir zamanlar… diye iç geçirdim. Öyle zamanlar da vardı. Daktilonun sesi, saman kâğıdının unuttuğum dokusu, sofraların düzeni, eşlerin birbirine kol kanat germeyi görev bilmesi, tasaya zora tahammül etmesi, aza kanaat getirmesi, çoğu takdir etmesi… Bir zamanlar, içten gülümsemesini eksik etmeyen tatlı insanlar vardı sokaklarda. Çarşıda pazarda ayaküstü sohbete tutuşan, iyi günde kötü günde komşusunu arayan,… Read More Devrim Arabaları
Araba kullanmanın en güzel yanı kafan attı mı basıp gidebilmek. Neresi fark etmeden, kimseye hesap vermeden, bazen sevdiğin yollarda bazen de bilmediğin sapaklara saparak gitmek güzel. O basıp gidişlerde de müziği sonuna kadar açıp avaz avaz şarkı söylemek. “Gücün var mı sevgilim, derin sularda inci tanesi aramaya… Cesaretin kaldıysa hâlâ benle aşktan konuşmaya…” Sağanak yağmur… Read More Kendi sağanağım
Kış geliyor. Kaç zamandır, daha var, dediysek de geldi işte ağır ağır. Sabahları karanlık artık. Gece karanlığı gibi güzel de değil üstelik. Neresi sabah bunun, dedirten kapalı bir gökyüzü… Bazen çiseleyen bazen gürleyen bir yağmur, bazen hiç bir şeysiz yine de tatsız… Yataktan kalkmak da bir o kadar güç. Kış geliyor. Araba camları buğulanıyor, klimalar… Read More Kış
İyi ki kız arkadaşlar var. Bayanlar, inanın sizsiz bu hayat çekilmez. Bir yaz akşamı Ortaköy’de, bir akşam Cadde’de, Rumeli Feneri ya da Akmerkez’de… Açık hava, sinema, kahvaltı ya da akşam yemeği, belki sadece kahve içimi… İyi ki varsınız ya. Bütün kızlar toplandık toplandık toplandık… Balıkçı’da rakı, roka, beyaz peynir ve kavun. Arka fonda eski Sezen… Read More Kızlar gecesi
İstanbul’da gece. Trafik nasıl olduysa dağılmış. Karanlığı seviyorum ve bu esintiyi. Gaza bastıkça kulaklarımda uğuldayan rüzgârın nefesini. Tuhaf ama hala senin parfümünü duyuyorum. Neyim var diye soruyor birileri. Belli bir sebebi mi var? Var; ama olmamalı, o yüzden konuşmayalım, diyorum. Gülüyorum çokça, olur olmaz şeylere gülüyorum bu aralar. İstanbul’da gece. Radyonun sesini açmışım. Adını bilmediğim… Read More İstanbul’da Gece