Sen merak etme desen de merak eder ya. Evdeysen geliyim, göriyim seni en azından, der ya. Senin gibi canı acır da üzülüp senin için gözyaşı döker ya hani. Anne gözyaşı işte. Canım annem, kıyamam sana, üzülme, iyi olucam ben, herkes hasta oluyor, desem de… Bebekken bile ağzında pamukçuk çıkmadı, diyip üzülen annem. Sıcak sıcak mantı… Read More Anne Gözyaşı
Dilimde minik minik birşeyler çıktı, aft sanırım. Vücut direncim düşmüş gibi, çorba dışında birşey yiyemiyorum. Su içerken bile acı çekiyorum. Bu yılbaşı, en son ben kalktım sofradan, o kadar yavaş ve minik lokmalarla yiyebildim ki… Yılbaşı sofrasında en çok sevdiğim ise, annemin süzme mercimek çorbası oldu. En az keyif aldığım yılbaşı yemeğinin baştacı oldu kendisi.… Read More Süzme mercimek
Yeni yıl heyecanı nasıl sardıysa içimi, sabah 6:00’da uyanıverdim. Dün akşam yatmaya yakın, başım ağrıyordu, üstümde bir kırıklık vardı, özetle hiç iyi hissetmiyordum. Sabah hazır iyi uyanmışken, bir daha uyumadım. Önce son sayfalarına geldiğim kitabı bitirdim yatağın içinde. Sonra, ne zamandır aklımdaydı, zamanında diyemediklerimi kağıda döktüğüm mektuplar yazdım. Tek birine değil birkaç ismi lazım değile. Bir… Read More 31 Aralık 2017
Ben de biliyorum çünkü nasıl birşey olabileceğini. Birebir yaşamasam da içimde öyle güçlü duygularla hissediyorum ki, gerçekten öte… Leyla sahneye ilk çıktığı ve ilk repliklere başladığı anda gözlerimden yaşlar akmaya başladı. Şıpır şıpır ağladım. Kaç yerde, evet ya, dedim. Kaç yerde, içimden bir parça koptu, gitti, diz çöktü, olmasın bunlar diyerek dua etti. Kaç yerde… Read More Antabus
Doğduğun şehir İstanbul’sa, martılarla başlamalı sabaha. Fırından yeni çıkmış bir simidin ucundan koparıp uzun uzun denize bakmalı. İnce belliye al rengi bir çay doldurup yeni bir kitaba başlamalı. Bazı Cumartesiler güzel. Hiç beklemediğin bir anda, ayazın ortasında, baharın gelivermesi gibi. Gökyüzü martı çığlıklarıyla nefes nefese, ufuk çizgisi berrak, ışıl ışıl, parlak bir sabah güneşi.… Read More Martılarla başlamalı sabahlar