— Hayata Dair —

Hikayem

Kimbilir kaç cümlem uçup gitti, kimbilir kaçı daha doğmadan beni terketti yıllar içinde. Kaç kelimeye fazla anlam yüklerken, kaçını yüzüstü bıraktım, kaçına elimi bile sürmedim. Öylece bekledi bir kısmı, sahiplenilmeyi bekledikleri gibi. Dile gelmeyi, anlatılmayı ve en çok da yazılmayı… Bazısı çok keskin olurdu, bazısı tepki alırdı, bazısından utanırdım, bazısı aşırı kaygılıydı. Kimini günlerce tekrarladım,… Read More Hikayem

Share
— Hayata Dair —

Dönüp de baksam şimdi…

Dönüp de baksam şimdi, çok güzel bir gün hatırlarım. Eylül başı olmalı.Birşeylere rağmen en mutlu olduğum, kendimle en iyi vakit geçirebildiğim tatillerden biriydi. İlk kez gittiğim, az turistik, pek samimi, çok leziz bir şehir. Sarıyla turuncuyla harmanlanmış, insanın içini ısıtan bir hali vardı sokakların.O sabah üşüyerek uyanmıştım aslında; öğle güneşini görünce hırkadır cekettir tek tek… Read More Dönüp de baksam şimdi…

Share
— Hayata Dair —

Başka bir dönemin insanı

Başka bir dönemin insanıymışsın gibi hissettin mi hiç? Bana çok olur. Filmlerde izlemeyi sevdiğim dönemler ve şehirler vardır, o dönemlerin müzikleri ve kıyafetleri. Belki 20-30 yıl önce doğmalıydım, belki de başka bir yüzyılda. Daha mutlu olur muydum gerçekten; o dönemler daha masum, naif ya da daha özgür mü olurdu, daha zorlu, mücadeleli ve tutsak mı? 

Share
— Hayata Dair —

Uykulu gözlerle…

Uykulu gözlerle kalktım yataktan, sana sarı laleler aldım Balık Pazarı’ndan… diye mırıldanarak uyandım. Dün ya da önceki gün dinlediğim bir şarkı değil, ne tuhaf. Ne çağrışım yaptı acaba rüyalar dünyasında? Ejderhalarla periler, uçan balonlarla cüceler… Kaşlarımı çatmışım yine, kimbilir neye kızdım. Bir yandan da söyleniyorum, anlatıyorum da anlatıyorum, isyan bayrağı çekilmiş bir kere, durmuyor çenem.… Read More Uykulu gözlerle…

Share
— Hayata Dair —

Pappare’ Bologna

Çok hareketli bir çocuk değilmişim, beni bir yere oturturlarmış, orda kendi halimde takılırmışım. Şimdiyse saatlerce yerimden kalkmadan oturabildiğim tek yer ofis sanırım.Ne kadar boş zamanım olursa olsun, gün boyu bir kafede falan oturamadım hiç. Çok imreniyorum bunu yapanlara, hatta bazen kafam atıyor da, “bıraksalar beni şuracıkta, gün boyu otursam” diyorum mesela. Ama yalan. Ben duramam… Read More Pappare’ Bologna

Share