Browsed by
Tag: zaman

İnce çizgi

İnce çizgi

Hey hayt. Asırlar, insanlar, zaman…   Zaman, insanları da değiştiriyor kesinlikle. Saflığı alıyor, içini çürütüyor. Herşey ve herkes benim olsun, herşeye ben hükmediyim, diyor zaman. İnsan da onu taklit ediyor.   Paylaşmak gibi güzel bir sözcük bile; bu değişimle bambaşka bir hal alıyor.   Paylaşmak nedir deseniz bana; Hayatı paylaşmak derim. Derdi kederi ve sevinci paylaşmak. El ele tutmak. İşin ucundan birlikte tutmak. Sofrayı birlikte kurmak derim. İçinden geldiği için bir demet papatya ile sevdiğini şaşırtmak. Mektup yazmak derim ya…

Read More Read More

Share
Zaman Bu Kadar Hızlı Geçmese

Zaman Bu Kadar Hızlı Geçmese

Güneşle birlikte uyanılan sabahlar oldu ve havalar güzelleşince başlayan balkon sefaları. Begonyalar, lavantalar, sardunyalar ve ortancalar. Pembeler, beyazlar, turuncu ve sarılar, bir de eflatunlar… Zaman bu kadar hızlı geçmeseydi akşamsefaları da olurdu da gün batınca çiçekler bile yok oldu. Düşe gelen söze de gelebilse, ne kitaplar yazar ne sevdalar yaşardık biz. İmza günlerimizde hayranlarımız kuyruk olurdu. E-posta icat olmayaydı mektup da yazarlardı da biz mavi mürekkepli kalemle cevap verirdik her birine. Çeşit çeşit pullar alır, renkli zarflar seçerdik kartpostallarımıza. Bulutlar…

Read More Read More

Share
Emek harcamadan olmuyor

Emek harcamadan olmuyor

Emek harcamadan olmuyor. İnsanoğlu bunu unuttu galiba. Haksız da değil; emek harcamadan da kazanabildiğini gördü hayatta. Peki, kazandığı neydi? Yalan dolan birliktelikler, çıkar ilişkileri, bolca para, hatta belki itibar… Bunlar yeter de artmaz mıydı? Çoğuna arttı. Didinmeden elde ettiler onlar. Varla uyandılar, yokluk nedir bilmediler. Bir asır önce hayal edilmeyene ulaşmak o kadar kolaydı ki bu yeni çağda. Ekonomi ve teknoloji herşeyini aldı insanoğlunun, tüm duyarlılıkları, naif duyguları, safça sözleri ve iyiniyetliliği aldı elinden. Umut, bekleyiş, sevgi, saygı, yardımlaşma ve…

Read More Read More

Share
Herkes Kendine

Herkes Kendine

En çok neyi özlüyorum biliyor musun… Uzun uzun soluksuz sohbetleri. Hani hatırlar mısın bütün gün bir arada olsak da okuldan eve dönünce yine telefona koşar saatlerce konuşurduk. Konuşacak ne çok şeyimiz varmış yaşadığımız sınırlı zamanlarda. Evden okula okuldan eveydi çoğu zaman; yine de anlatacak hikâyelerimiz boldu. Bir yan bakışın, bir laf atışın, hayallerin, mutsuzlukların anlamı vardı. Birden çoklar yaratırdık biz o zaman. Hisseder, dinler, paylaşır, anlardık. Şimdi evden işe, işten eve çoğu zaman. Arada farklı ülkelere de çevirsek dümeni kelimeler…

Read More Read More

Share
error: Content is protected !!