Keşkeleri sevmem ama çok da keşke demişimdir hayatta. Kadıköy’de güneşli bir Cumartesi öğleden sonrası. İnsanlar, zaman, bu kalabalık… Hiçbirine anlam veremiyorum şu dakikada. Sanki bu dünyadan değilmiş gibi yabancı buluyorum kendimi. O kadar çok hayat var ve o kadar da eksik… Haldun Taner’in orda arkadaşımı bekliyorum. Yeni sezon oyunlarına bakıyorum bir yandan da. Bu sene… Read More İki-bin-sekiz
Uzaklara gidesim var, diyorum. Ne keyifsizlikten bu sayıklama ne de uzaklarda aradığım bir şey var. Öylesine ağzımdan çıktı işte. Tanıdık sokaklarda gezinirken, bahar güneşi bulutlar arasında gizlenmişken, bir Pazar günü Sahil’de yürürken dile geldi bir şekilde. Caddebostan ana baba günü bu Pazar. Güneşi gören kendini dışarıya atmış. Torunu paten kayarken ağır adımlarla onu takip eden… Read More Neresi Bilemediğim
Brüksel, yaşamak için güzel, rahat bir yer ve o kadar “hijyen-hijyen” bir şehir değil. Hani bizim gibi Türkiye’den kalkıp gelenleri şaşkına çevirecek düzeyde el değmemiş, steril ülke psikolojisine sokmuyor burası sizi. Üstelik snob da değil, kaprisinden cakasından ezilmiyorsun. Brüksel’in turistlerce en çok rağbet edilen noktası, kuşkusuz Gotik ve Barok mimarinin çarpıcı buluşmasına örnek bir meydan,… Read More Brüksel’de bir gün
Şubat ayında olmamıza rağmen harika bir hava karşılıyor bizi Brüksel’de. Benim gibi Ağustos ortasından Mayıs’a kadar sürekli üşüyen bir insanın çok sıcak demesi, hele de kış mevsimi ve Avrupa’nın kuzeyinde… İnanılır gibi değil. Pırıl pırıl ve ısıtan bir güneş ile masmavi bulutsuz bir gökyüzü. Çimler yemyeşil. Insanın kendini kırlara atası geliyor ve dediğim gibi kış… Read More Brüksel’de ilk izlenimler
“Senin bu denli üzülmeni hiç istemem ben.” Boş ver canım. Şöyle düşün sen de çok kişiyi çok üzdün. “Doğru, hepimizin canı yandı ve hiçbirimiz masum değiliz.” Bütün ilişkiler çıkar ilişkisi artık, kaçış yok. Yalan mı? Kimse dürüst değil, erkekler hiç değil ve çok da korkaklar. Kadınlar daha dobra ve açık yürekli bazı konularda. Oysa erkekler…… Read More Bu denli üzülmeler…