Bir İstanbul, bir yelkenli, bir de kedi. Suslu puslu yağmur ertesi bir Pazar sabahı. Serin desen değil sıcak desen değil esse mi dursa mı bilemediğin. Kararsızlıklarla vedalaştığın bir gün olsun bugün. Arada kalmadığın, tereddütlerle oyalanmadığın. Deneyimlemeyi seçtiğin, olanı kabule niyet ettiğin…
Hayat, öyle ekranda göründüğü gibi laylaylom geçmiyor her zaman. Hatta çoğu zaman paylaşılan mutlulukların ardında derin düşünceler, sorular, bilinmezlikler ve kaygılar da olabiliyor. Dün, hiç sebepsiz küs uyanılan bir gündü mesela. Tersinden kalkmak desem yatağın bir yanı duvara dayalı, her gün aynı taraftan kalkıyorum. Havadan desem değil, kırıklık falan var yorgunum desem, onda değil. Biliyorum… Read More hayat dersi
Bu Pazar hava açık olacaktı, yine soğuk tabii; ama rüzgar az ve gökyüzü bulutlu olsa da aydınlık. Meydana doğru yürürken içinde bir umut mu, unutulmayan bir hayal mi, öyle birşey belirdi. Adımlarını önce sıklaştırdı, sonra Mary Poppins gibi ayaklarını birbirine vurup havaya sıçradı. Komik kadın, baharın gelmesine çok sevinmişti anlaşılan. Ne yapıyorsun, demeye kalmadan, “haydi,… Read More Mary Poppins
Beklemek nasıl bir şey biliyor musun – böyle oldu olacak derken yılların akıp gittiğini farketmek kadar ürkütücü, beklentilerle içi darmaduman karışık, zaman geçmiyor gibi hissedecek kadar aceleci ve telaşlı, hadi hadi derken heyecanlı, ya gelmezse diye düşünürken endişeli. Öyle bir şey işte beklemek ve ne çok bekliyor aslında insan. Ya da vazgeçiyor beklemekten. 🙇🏻♀️
Sokağın köşesine yeni açılan cafe/dükkanın önünden geçerken kafasını kaldırıp vitrindeki gömleklere baktı. Doğumgünü yaklaşıyordu. Belki ona hediye alırdı. Ama başka rengi var mıydı acaba? Önce şu market alışverişini hallediyim de dönerken bakarım dedi içinden. Camın hemen arkasında oturan kadını gördü sonra. Paltosunu bile çıkarmadan içerde oturuyordu, acaba soğuk muydu içerisi. Belki de birini bekliyordu, gelince… Read More dükkanın içi/dışı