Üç saat boyunca camdaki minik kelebeğe baktım. O da üç saat boyunca camın üç farklı köşesinde durmaktan başka bir şey yapmadı. Eylemsizliğimiz içinde ürkek, yalnız ve geçimsiz, hayata karşı açtığımız isyan bayrağı gibi dalgalanıp durduk birlikte.
Öylece oturupseyretmek istedim.Dağın, göğün ve benimyansımamızbirbirine karışırken…İç içe geçmiş gölgeler,her şeyin ve hiçbir şeyin ortasındahuzurlu bir sessizlik.Hepsi bu kadar.
Ve sonra tüm rahatlığım ve beklentisizliğim terkediverdi beni geriye özlem dolu bir bekleyiş bırakarak… * Hem ona görünür olmak hem de bir anda görünmez olmak ister gibi. * Ne çok hayata sızmaya çalıştık farkında mısın… ama herkesin kapısı sadece kendisinin açabileceği kadar aralıktı. * Ben bana yazılmış bir cümle arıyordum sense tüm cümleleri kendine yazıyordun.… Read More Kısa kısa…
Ufak tefek bir kızdı. Kısacık kesilmiş saçlarını annesi iki yandan tokayla tuttururdu. Sırtında okul çantası, elinde beslenme kutusu, arnavut kaldırımlı sokağın diğer ucundaki eski okula yürürdü her sabah. İki abisi de ordan mezun olmuştu. Aslına bakarsan tüm mahallenin okuduğu tek okul da burasıydı. Bazı sabahlar, beslenme kutusunun ağırlığından yanına fazladan bir çörek koyduğunu anlayıp sevinçle… Read More ufak tefek
Kimbilir kaç cümlem uçup gitti, kimbilir kaçı daha doğmadan beni terketti yıllar içinde. Kaç kelimeye fazla anlam yüklerken, kaçını yüzüstü bıraktım, kaçına elimi bile sürmedim. Öylece bekledi bir kısmı, sahiplenilmeyi bekledikleri gibi. Dile gelmeyi, anlatılmayı ve en çok da yazılmayı… Bazısı çok keskin olurdu, bazısı tepki alırdı, bazısından utanırdım, bazısı aşırı kaygılıydı. Kimini günlerce tekrarladım,… Read More Hikayem