— Cosmoturk'ten, Hayata Dair —

Anneannem

Anneannemi kaybettik. Öyle acı ki bu cümle, başka bir şey yazamıyorum. O kadar çok acı biriktirmişim ki içimde, artık dışa vuramıyorum. İçim sıkışıyor sadece, lambasını açık tuttuğumuz odasına girdikçe, televizyon sehpasında duran porselen tabaktaki resmine baktıkça, yemek masasında oturduğu köşeyi, o köşedeki sandalyesini, kırmızı mavi film kaplı haplarını, camdan dışarı baktığı tabureyi ve beyaz tülbendini… Read More Anneannem

Share
— Cosmoturk'ten, Hayata Dair —

Parçalı Bulutlu

Belek’teydim hafta sonu. Denize karşı bir şemsiye altı kaptım. Tatil planları kurarak kitap okudum. Rüzgârı ve dalgaları dinledim. Tüm hafta boyunca hatta aylardır başımın etini yiyen kaba saba sesleri ve kuru gürültüyü arkamda bıraktım. İş, telefon görüşmeleri, yetiştirilemeyenler, üstümden yediğim azarlar, altımdakine yönelttiğim kızgınlıklar… Artık hiç biri yok. Sörf, yelkenli, balon, kaydıraklı havuz, kano, deniz… Read More Parçalı Bulutlu

Share
— Cosmoturk'ten, Şehr-i İstanbul —

Hafta Sonu Mutluluğu

İstanbul’da baharla yazın iç içe geçtiği günler yaşıyoruz yine. Bahar geliyor mu gelmiyor mu, ah ama şimdi de üşüdük derken birden yaz geldi. Merserize kazaklar ve kısa ceketlerle gezinmek varken, bir anda yağmurlukları atıp askılı t-shirt’ler giyerken bulduk kendimizi. Şikâyetim yok kendi adıma; sıcağı, güneşi, pırıl pırıl bir günü hiçbir şeye değişmem. Şimdi, kırlara koşmak… Read More Hafta Sonu Mutluluğu

Share
— Cosmoturk'ten, Seyahat —

Viyana’da Bahar Valsi

Sabahları içine sokuluveren buz gibi soğuk; ama bir o kadar da güzel, mis gibi, pırıl pırıl bir hava. Masmavi gökyüzü ve soğuğa karşın ışıl ışıl parlayan Kuzey güneşi. Islak çimler, sarı laleler, parklar, parklarda güneşlenen gençler… Viyana, bir prenses gibi salındı, hüzünlü bakışlarıyla ruhumuza işledi. Eski bir besteyi yorumlar gibi mağrur halleri ile gönlümüzde taht… Read More Viyana’da Bahar Valsi

Share
— Cosmoturk'ten, Hayata Dair —

Küfür Gibi

Sinyal vermeden sola döndüğünde seni takip eden arabadan gelen korna sesi gibi. Sabah sessizliğini yıkan, öyle gergin ve rahatsız edici, sanki küfür gibi. Uykudan kendini tam olarak sıyıramamışken, hani öyle şaşkın bakışlarla çevreyi kol açan ederken birden önünü kesen bir adam sanki… Aklını karıştıran bir söz gibi, denilmemişken bile içini yakan bir azar. Sınıfın bir… Read More Küfür Gibi

Share