— Hayata Dair —

Londra metrosu

Beklemek nasıl bir şey biliyor musun – böyle oldu olacak derken yılların akıp gittiğini farketmek kadar ürkütücü, beklentilerle içi darmaduman karışık, zaman geçmiyor gibi hissedecek kadar aceleci ve telaşlı, hadi hadi derken heyecanlı, ya gelmezse diye düşünürken endişeli. Öyle bir şey işte beklemek ve ne çok bekliyor aslında insan. Ya da vazgeçiyor beklemekten. 🙇🏻‍♀️

Share
— Hayata Dair —

dükkanın içi/dışı

Sokağın köşesine yeni açılan cafe/dükkanın önünden geçerken kafasını kaldırıp vitrindeki gömleklere baktı. Doğumgünü yaklaşıyordu. Belki ona hediye alırdı. Ama başka rengi var mıydı acaba? Önce şu market alışverişini hallediyim de dönerken bakarım dedi içinden. Camın hemen arkasında oturan kadını gördü sonra. Paltosunu bile çıkarmadan içerde oturuyordu, acaba soğuk muydu içerisi. Belki de birini bekliyordu, gelince… Read More dükkanın içi/dışı

Share
— Hayata Dair —

Göl hikayesi

Rüzgarın hızını kestiği serin bir kış akşamüzeriydi. Çoğumuz sakince oturuyordu köşesinde, birimiz kanatlanıp uçmayı seçti. O bulutlara doğru yükselirken biz de göl kenarında gezintiye çıktık. Yoldan geçenlere laf attık, fırlatılan ekmek parçalarını havada yakaladık, tüylerimizi temizledik, bunun gibi şeyler işte. Hayhuy içinde bugün de geçti işte şekerim, yarın ola hayrola… Haa onu mu soruyorsun, bilmem… Read More Göl hikayesi

Share
— Hayata Dair —

Bazı Pazartesiler

Bazı Pazartesiler daha gridir. 🌫Bazı sabahlara daha yorgun uyanılır. 😴Güneş açsa, kırlardan çiçekler toplasan, saçına taçlar yapsan ve bunun gibi hayaller… 🌸Gerçeklerse bulut, sis, trafik ve korna sesleri. 🚘O hayalleri başucunda bırakır, ilk ışıklarda durur, önce sağına, sonra soluna bakar, karşıdan karşıya geçersin. 🚦İyi haftalar laleler, iyi haftalar Prens Alfred, görüşmek üzere 👸🏻🙇🏻‍♀️

Share