Cosmoturk'ten,  Gönül İşleri

Yıldızlar (I)

Bazen yıldızları süpürürsün farkında olmadan,
Güneş kucağındadır bilemezsin,
Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür,
Ciğerinde kuruludur orkestra, duymazsın,
Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun, anlamazsın,
Uçar gider, koşsan da tutamazsın…
W. Shakespeare

Bazen de sen bilirsin, anlarsın koca bir sevda yaşadığını;
ama o bilmez.

Kimi zaman gerçekten de haberi bile olmaz varlığından. Sen o kadar iyi saklarsın ki, korkarsın belli etmekten, yanakların kızarsa korkundan kaçarsın anlayacak diye. Önceleri tatlı bir heyecandır pıtı pıtı kalbinde. Sonraları kalbin sıkışmaya başlar, nefes alamaz olursun.

İçindeki sevdayı büyütüp kocaman yapmışsındır; o kadar büyümüştür ki dolup taşmaktadır artık, almaz için. Yoktan var ettiğin biridir o adeta. Senden bihaber. Ama senin tek gündem madden odur. Zaten bir tek sen ve o varsındır dünyada. Gerisi yalan. Öyle ki, kim ne derse desin, mantığın ne gerekçeler bulup önüne koysun, sen elinin tersiyle itersin hepsini. Hayır, dersin, duymak istemiyorum sizi.

Zaman geçtikçe o tatlı heyecan omuzlarında bir yüke dönüşür, boynun bükülür, onu görmek bile ıstırap verir olur. Kendi dünyasında gayet mutludur çünkü. Sensiz bir dünyada mutlu olabilmektedir. Ne kadar acıtırsa acıtsın, gerçekler ortadadır. Zamanla, senin ona ulaşma çabaların da yerini derin bir sessizliğe bırakır.

Sevda, şiir olur, yazı olur, gözyaşı olur, akar gider Boğaz’ın sularında. Bu şehirde doğduğuna en çok bu yüzden sevinirsin. Sevdaları akıtabileceğin bir mavilik verdiği için. Hele de sis perdesi ile uyanınca sabahlara… O masal kitaplarındaki esrarengiz kentleri hatırlarsın. Sihir ve büyü ile dolup taşan, iyilerin gökten düşen elmalarla beslendiği, kötülerin bir şekilde hak ettikleri cezayı aldığı, tuhaf krallarla cücelerin, devlerin bir arada yaşadığı ülkeler gibi. O uzak ülkelerde görülmeyen, o uzun masallarda yanıtı verilmeyen bir sevdadır ama seninki. Sırf sen yaşadığın için belki – daha önce kimse böyle sevmediği için kim bilir ya da dünyana onun dışında kimseyi almadığın, kimseye kulak vermediğin için…

Bazen yıldızlar iner gökten, düşlerine göz kırparlar,
Ufacık bir umut bile olsa inanırsın onun da seni seveceğine
Ne zaman havalansa o minik kelebek,
Büyülenmiş gibi bakakalırsın arkasından.

Git, ona sevgimi götür, dersin el sallarken.
Onun ruhuna değ ve yüreğine sevgimden akıt bir damla.
Ne olur o da beni sevsin artık.

Ama birlikte yıldızları tutacağınız o gün hiç gelmez.
Ve anlarsın ki yıldızlar da çoktan geri dönmüştür göğe.

 

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)
Be Sociable, Share!
Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

error: Content is protected !!