Hayatla inatlaşmamayı öğrenmeye başladım galiba. Bunca zamandır ben nereye çekmeye çalışsam o ters yöne koşmadı mı… Ben susturmaya çalıştıkça sesini yükseltmedi mi… Artık köprünün üstünde iki keçi gibi inatlaşmayı bırakıyorum. Varsın, ne getirirse getirsin, hayat seni seviyorum!
Her zaman aklından geçirdiğin gibi olmuyor tabii. Mesela ben bu akşam erkenden eve gelecek, kendime büyük bir kâse yeşil salata yapıp huzurlu bir yemek yiyecek, mum ışığında yazımı yazarken de annemin kaymaklı ayva tatlısından tırtıklayacaktım. Küçük mutluluklar defterime bugünkü anılarımı yazacak, sayfanın kenarına da bugün yakama taktığım renkli balonlar tutan minik kız rozetinin resmini yapıştıracaktım.… Read More Nasılsın? İyi ol…
Bazen ne kadar zor anımsamak, 5 yıl önce yaşadıklarımı ya da birkaç hafta öncesini… Bir kısmını unutmuşum, bir kısmı anlamsız geliyor, bir kısmı derin izler bırakmış ve capcanlı, bir kısmını silmişim bile isteye… Bir yıl biterken, insan daha çok düşünüyor, enine boyuna çekiştiriyor, bir öyle bir böyle bakıp takvimin sayfalarına çentikler atıyor. Bir yıl biterken, insan… Read More 2 Ocak Pazartesi
Günlerden Kasım’dı. Aylardan Pazar. Bir Güz sabahına uyanır uyanmaz adam alıp başını gitti. Gitti gitmesine de ayakları durmayı seçti. Adam hem kendine şaştı hem de kafası karıştı. Baktı olacak gibi değil, kendi kendine gülümsedi… Aklı 5 karış havada, yüreği gökte, ellerinde rüzgarın sesi vardı. Adam, tekrar derin bir nefes aldı. Ne güzel bi yermiş burası,… Read More Sarmaşık
Sabah 4, havaalanındayım. Lufthansa görevlisi oldukça kibar, ben söylemeden cam kenarını verdi. Teşekkürler bayım, sabahın köründe mutlu ettiniz beni. Kabin boyutunda kırmızı bavulumla on sekiz günlük okyanus ötesi yolculuğa çıktığıma kimse inanmaz; ama doğru. Hepsi hepsi bu kadarım. Ne eksik ne fazla. Yakışıklı hostların ikramlarıyla Frankfurt’a iniş hızlı oldu ya da benim zaman algım çoktan… Read More Amerika Uçuşu