Aşk… papaz eriği gibi olmalı Sulu sulu kütür kütür Yeşili patlayacak kadar canlı Buzdolabından çıkınca üstünde çiğ taneleri İlk ısırdığında çıt etmesi – o çıtırtı var ya – kalbinin çarptığı bir yıldızın çıkarabileceği en hafif fısıltı ya da en içten göz kırpışı olmalı İçine akan sulu serin lezzeti dişlerini kamaştırıp yüreğini ısıtmalı Aşk… can eriği… Read More Papaz eriği
Toplantıdan çıkınca Şişhane yönünde yürümeye başladım. Haftanın 5 günü günde 8-9-10 saat Maslak coğrafyasında kuruyan bir çiçek gibi, Beyoğlu’nun eski binaları, eski İstanbul’a göz kırpan deniz manzaraları, yeme içme ya da kültür sanat diyalogları kuran iş yerleri beni kendime getirdi. Ellerim ceplerimde yürürken ne kadar şanslı olduğumu hissettim. İnşaat alanına döndürülen bu semt yine de… Read More Karavanadan Thai çıktı
Limon ne güzel meyve. Azıcık haşladığım brokolinin yemyeşil çiçeklerine limon sıkarak yemek ne güzel. Ne şanslıyım tadına varabiliyorum portakallı kerevizin. Şükür ki nefes alabiliyorum. Derin derin içime çekiyorum havayı. Havada yemek kokusu, fırının sıcaklığı, düdüklü tencerenin buharı. Evcimen bir Pazar günü bugün. Sevdiklerim iyileşsin diye çorba yapıyorum. Şifa niyetine tarhana çorbası kaynatıyorum önce, sonra da… Read More Çorba
Her apartmanın altında, elinde sigara, telefonuna bakan bir adam. Her köşe başında onlardan var. Evlerinde içemiyorlar mı, eşlerinden mi kaçıp telefonlarına sığınıyor, biraz kafalarını mı dinliyor, ne yapıyorlar belli değil. Asık suratlı, başı dumanlı, aklı karışık, ruhu delik deşik adamlar…
İnsan görmeyi ama gerçekten öylece oturup insanları izlemeyi; yüzlerinden, duruşlarından anlamlar çıkarmayı özlemişim. Bir kutudan çıkıp başka bir kutuya girdiğim bu döngüde, işten izin aldığım bu çok özel günde, arabamı bırakıp iskeleden vapura atlayarak kaçıyorum… Neden mi? Trafikten, saygısız şoförlerden, kornalardan, egzozdan, aceleden, frenden, gerginlikten… Kaçıp karşı yakaya geçiyorum. Gerçekten özlemişim bu durma halini. Buna… Read More Vapurda düşündüklerim