Kavuşma ve ayrılık. İkisinde de güçlü, çok derin hislerle beni kavrayan bir şey var. “İyi ki”, diyerek geldiğim bu yerden “görüşmek üzere, iyi geceler” diyerek ayrılacağım. Arılar ve kuşlar, karıncalar ve sinekler çok mutlu burada. Hanımeli ve borazan çiçeği de, en az benim mutlu olduğum kadar mutlular. Denizin şıpırtısı, rüzgârın uğultusu, bülbülün kendinden emin sesi,… Read More Kavuşma ve ayrılık

Her birimizin diğeriyle eş, bir o kadar da farklı olduğuna inananlardanım. Bu yüzden de hepimize birden iyi gelebilecek tek bir reçete olmadığını; ama en temel ihtiyaçlarımızın çok benzeştiğini ve hayatta anlamı nerede buluyorsak o anlamın bizi iyileştirebilecek bir şifre gizlediğini düşünüyorum. Büyük laflar etmeyi sevmez, genel geçer sözlerle evrenin gizemini çözdüğümü iddia edemem. Yine de… Read More Soru sormanın güzelliği üzerine

Deniz kenarına indiğimde herkes ve her şey de sustu sanki. Sadece dalgaları, martıları ve rüzgârı duyar oldum. Bulutların ardından sarı gri bir güneş topu denize vurmuş, açıklarda bir kano da o ışık selinden geçip gitmekteydi. Pırıltısından ilham aldığım bir sabah, ezgisiyle aşka kapıldığım müzikler, ağaç dallarının arasından gözüken mavilik, bu ışık deryasının içinde gölgeler yaratan… Read More deniz kenarında

Sabah Linkedin bildirileri arasında Ekim ayında kaybettiğimiz bir arkadaşımızın bugün doğumgünü olduğu da yazılıydı. Çok tuhaf oldum. Biz ayrılıp gidiyoruz bu dünyadan ve sosyal medya doğumgünümüzü kutlamaya devam ediyor. Çok korkunç değil mi?

Sarı ışığı yaktım. Kırmızı mumu da – hani elma kokulu olan. Müziğin sesini biraz kıstım, kendimi duyabilmeliyim – ama çok da değil. Sesler dinmezse de kötü, hiç yazamam o zaman. Duvardaki gölgeme baktım, ufacık bir izdüşümü bıraktım odada. Avizenin tavana vuran aksine, sonra da kitaplığa çevirdim bakışlarımı. Birbirinden farklı ne çok kitap ve okunmayı bekleyen… Read More Kırmızı mum, bir de o şarkı