[Dar]Alanlar

[Dar]Alanlar

OZA’dan – Andrey VOZNESENSKİ

XIV
 Selam Oza, evde, geceleyin
 Ya da uzakta bir yerde, neresi olursa olsun,
 havlarken köpekler,yalarken kendi göz yaşlarını
 Senin soluğundur duyduğum ses.
                  Selam Oza!
 Nasıl bilebilirdim, sinik ve gülünç
 Bir kişi gibi, ürkerek giren bir göle,
 Gerçekte korku olduğunu aşkın, söyle?
                 Selam Oza!
 Ne korkunç, bir başına düşünmek şimdi seni?
 Daha da korkunç,bir başına değilsen oysa:
 Şeytan öylesine doyumsuz bir güzellik vermiş ki sana.
                 Selam Oza!
 Ey - insanlar, lokomotifler, mikroplar
 Gerin kanatlarınızı elinizden geldiğince ona.
 Harcatmam onun, dokundurtmam kılına.
                 Selam Oza!
 Yaşam bir bitki değilse aslında,
 Neden dilimliyor, parçalıyor insanlar onu
                 Selam Oza!
 Ne acı bu denli geç rastlamak sana
 Ve böylesine erken ayrı kalmak sonunda.
 Karşıtlar getiriliyor bir araya
 Bırak çekeyim kahrını ve acını kendime
 Çünkü acılı kutbuyum mıknatısın ben,
 Sense sevinçli. Dilerim sonuna dek kalırsın öyle.
 Dilerim hiç bilmezsin ne denli hüzünlüyüm.
 İnan, kendimle üzmeyeceğim seni.
 İnan, ders olamayacak sana ölümüm.
 İnan, yük olmayacağım sana yaşamımla.
 Selam Oza, dilerim ışıl ışıl kalırsın hep
 Bir sokak fenerinden sızan bir ışık gibi.
 Suçlayamam bırakıp gittiğin için beni.
 Şükür ki girdin yaşamıma.
          Selam Oza!


Not: Yazmadığım bu satırları okurken çok etkilendim ve paylaşmak istedim sadece. Çeviriyi aldığım link.  
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)
Share


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

error: Content is protected !!