Bu güzel ağacın gölgesi, avuç içlerimde çimen kokusu, Güneşin denize vuran pırıltısı, yakamozlarda seyreden gemiler ve üzerimizden uçan martılar… Bisiklete binmeyi yeni öğrenen çocuğun neşesi gibi bişi.

Bir ileri, bir geri bazen hayat,Memleket ve dünya sorunları.Biraz yorgun mu kalktın, nemdendir;Uyku mu tutmadı, dolunay ya da retro etkisi muhakkak.🔸Benim istediğimseParkta boş salıncak bulmanın sevinciYa da yıllar sonra sallanıncaTekrar çocuk olmak gibi bir şey.

Denize bakıyorum, açıklarda dalgalı, çivit mavisi Ege denizi. Burayı güzelleştiren, iyi ki dedirten, iklimimi ılımanlaştıran, alnımdaki çizgileri yumuşatan deniz. İçinde kaybolmadığım; ama sesiyle bile arındığım deniz. Şu su kadar berrak olabilsem, diyorum kendime. Mümkün mü bu kadar şeffafken nefes alabilmek? Barınmak tüm beklentilerin ve yargıların gölgesinde, devam etmek hayatın çetrefilli yollarında… Bu sabah, kimselerin uğramadığı… Read More Çivit mavisi bir dilek