Ne desem boş dediğim bir çağda doğduğumu düşünüyorum bazen. Beni sanki uzaylılar getirmiş bırakmış da dünyalıların zihin yapısını anlamaya çalışmaktan kafayı yiyecekmişim gibi geliyor. Daha neler… dediğim ne varsa sürekli yaşanıyor çünkü. Ve inandığım değerlerden çok uzakta varlıklar yönetiyor ya da kuruyor bu düzeni.Tabii ki hayat, tabii ki yeni gün ve umut diyorum, genlerime işlemiş… Read More …
Dokunmak mı zordu, yoksa bağlanmak mı? Belki de bağlanmadan değdiği tenlerle dokunmuş bir hayattı onunkisi. Kimseyle konuşmadığı sırları olan ve aynı zamanda dünyaları yaratmış gibi caka satan bir tuhaf yalnız adam. Unutamadığı bir parfüm kokusu gibi içini saran; ama asla itiraf edemeyeceği bir sevdaya sığınan. Bakımsız kış bahçelerinde uyuyakalmış bir deliveren ya da cadı kazanında… Read More Alacakaranlık
Şehrin göbeğinde doğanın izini sürmeye devam… Elimizde şimdilik bu var ne de olsa.Bu sabah, ağaçların arasında dolaşırken kızıl kahve yapraklardan birini beğenip kendime sakladım. Bugünkü hediyem bu olsun sana Nilly, diyerek yürürken aylar önce kapanmalı bir haftasonu elimde tuttuğum kalp şeklindeki mini kartopunu hatırladım. Kar yağdı diye neşeli, bu kapanmalar ne zamana kadar sürecek diye… Read More doğanın izleri